Publikacje

Zeszyty Naukowe MWSE w Tarnowie » 2016, Ergonomia, Jach Katarzyna, nr 1(29) » ,

KATARZYNA JACH: Ocena obciążenia pracą w sytuacji wykonywania wielu czynności monotypowych

Pobierz artykuł w PDF

    ABSTRAKT: Standardową metodą stosowaną do oceny obciążenia pracą monotypową jest metoda OCRA, rekomendowana do użytku w normie PN-EN 1005-5:2007 E. Problemem jest jednak ocena obciążenia pracą, jeśli ten sam pracownik wykonuje w ciągu dnia pracy różne zadania robocze, a każde z nich charakteryzuje się wysoką monotypowością. W tej sytuacji wyniki oceny obciążenia metodą OCRA lub innymi metodami do oceny pracy kończyn górnych (RULA, JSI) są niemiarodajne. Do oceny obciążenia zastosowano metodę Assessment of Repetitive Tasks of the Upper Limbs (w skrócie: ART). Metoda jest rekomendowana do użytku przez brytyjskie służby BHP (Health and Safety Executive – HSE). Służy ona do oceny zadań powtarzalnych wykonywanych kończynami górnymi, z uwzględnieniem wielu różnych czynności składających się na obciążenie. Wykazano przydatność metody do wykrywania zagrożeń związanych z obciążeniem pracą statyczną i czynnościami monotypowymi.

    BIBLIOGRAFIA

    1. Eurofound. (2010). Europejskie badanie warunków pracy – prezentacja wyników [online, dostęp: 2015-12-10]. European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions. Dostępny w Internecie: http://old.eurofound.europa.eu/surveys/smt/ewcs/results_pl.htm.
    2. Górska, E. (2002). Ergonomia. Projektowanie, diagnoza, eksperymenty. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. ISBN 8372072906.
    3. HSE. (2010). Assessment of repetitive tasks of the upper limbs (the ART tool). Guidance for health and safety practitioners, consultants, ergonomists and large organisations [online, dostęp: 2015-04-10]. Health and Safety Executive. Dostępny w Internecie: http://www.hse.gov.uk/pubns/indg438.pdf.
    4. ISO/DIS 10075-1. (2015). Ergonomic principles related to mental work-load – Part 1: General concepts, terms and definitions.
    5. Jóźwiak, Z.W. (2011). Podstawowe zasady opracowywania programów profilaktycznych mających na celu przeciwdziałanie dolegliwościom ze strony układu ruchu w zakresie dostosowania stanowisk pracy. W: P. Krawczyk-Szulc, E. Wągrowska-Koski (red.). Jak zapobiegać chorobom układu ruchu i obwodowego układu nerwowego wywołanym sposobem wykonywania pracy. Łódź: Oficyna Wydawnicza Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera. ISBN 9788363253028.
    6. Kodeks pracy. (1974). Ustawa z dn. 26.06.1974 r. Tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 z późn. zm.
    7. Konarska, M. (2003). Monotonia jako czynnik obciążenia zawodowego. Bezpieczeństwo Pracy, 3, 13–16.
    8. Moore, J.S., Garg, A. (1995). The Strain Index: a proposed method to analyze jobs for risk of distal upper extremity disorders. American Industrial Hygiene Journal, 56, 443–458.
    9. Petreanu, V., Seracin, A.-M. (2012). Risk factors for musculoskeletal disorders development: hand-arm tasks, repetitive work [online, dostęp: 2015-12-15]. Dostępny w Internecie: https://oshwiki.eu/wiki/Risk_factors_for_musculoskeletal_disorders_development:_hand-arm_tasks,_repetitive_work.
    10. PN-EN 1005-5. (2007). Bezpieczeństwo maszyn – Możliwości fizyczne człowieka – Część 5: Ocena ryzyka dotycząca czynności wykonywanych z dużą częstością powtórzeń. Warszawa: Polski Komitet Normalizacyjny. ISBN 9788325129019.
    11. Roman-Liu, D. (1996). Obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego na stanowisku pracy. Bezpieczeństwo Pracy, 11, 25.
    12. Roman-Liu, D. (2007). OCRA metoda oceny ryzyka związanego z pracą powtarzalną. Bezpieczeństwo Pracy, 7–8, 2831.
    13. WE. (2003). Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy [online, dostęp: 2016-02-17]. Dostępny w Internecie: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32003L0088&from=PL.
    14. Wykowska, M. (2009). Ergonomia jako nauka stosowana. Kraków: AGH Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne. ISBN 9788374641470.